Ας μιλήσουμε για την κλιματική αλλαγή με άλλες λέξεις

Ας μιλήσουμε για την κλιματική αλλαγή με άλλες λέξεις

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος σας έλεγε ότι ο κόσμος πλησιάζει στο τέλος του. Εσείς πώς θα αντιδρούσατε; Τι θα απαντούσατε; Θα συζητούσατε γι’αυτό αναλυτικά, θα μπαίνατε στη διαδικασία συζήτησης ώστε να μάθετε κάτι παραπάνω και να ενημερωθείτε ή απλά θα θεωρούσατε μια τέτοια κουβέντα απόλυτα γραφική και χωρίς νόημα;

 

Θα αφήνατε την πόλη για να φτιάξετε μια καλύβα στο δάσος όπως ο Θορώ, θα κατασκευάζετε μια χρονική κάψουλα για τα εγγόνια σας ή πολύ απλά θα συνεχίζατε τη ζωή σας χωρίς να σκέφτεστε το παραπάνω κακό σενάριο σαν να μην τρέχει τίποτα (και να τρέχει είναι μακρινό και ασαφές).

 

 

Όλοι γνωρίζουμε για την κλιματική αλλαγή κάποια πράγματα ωστόσο αποφεύγουμε να μιλάμε γι’αυτό ή να το επισημαίνουμε την αμερικανίδα ψυχολόγο, Sally Weintrobe, η κυρίαρχη κουλτούρα μας ωθεί ουσιαστικά στην άρνηση, στην κατηγορία/ανάθεση ευθυνών σε άλλους και στην οργή, στα πρώτα τρία στάδια της διαδικασίας «θρήνου».

 

Το φαινόμενο επίσης ονομάζεται «η σπειροειδής γραμμή της σιωπής» στην κοινωνιολογία και έχει να κάνει με αυτό ακριβώς. Εάν εσύ δε μιλάς για ένα χ θέμα και να θέλω να το ανοίξω δεν το κάνω γιατί με αποθαρρύνει η σιωπή ή η αδράνεια σου, οπότε παραμένω κι εγώ σιωπηλός ή αδρανής αντίστοιχα.

 

Οι Heidi Quante and Alicia Escott ιδρυτές του Bureau of Linguistical Reality (Οργανισμός της Γλωσσικής Πραγματικότητας), έχουν άλλοι θεωρία. Πιστέυουν ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων ανά τον κόσμο δεν συζητάει για την κλιματική αλλαγή, γιατί δεν έχουμε λόγια για αυτήν. Δεν είναι η αποκάλυψη, είναι ένας δυνατός, επικείμενος εχθρός που δεν ξέρουμε εάν πρέπει να τον εξολοθρέυσουμε ή αν τον κάνουμε φίλο μας.

 

 

Δύο χρόνια πριν οι Quante και Escott έστησαν το Bureau of Linguistical Reality, το οποίο δημιουργεί και συστήνει νέες λέξεις για να περιγράψει την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειες της.

Δε γνωρίζουν πού μπορεί όλο αυτό να καταλήξει και επισημαίνουν ότι η γλώσσα δεν είναι το φινάλε σε αυτή την ιστορία. Αυτό που θέλουν είναι να κάνουν τους ανθρώπους να σκεφτούν και να μιλήσουν για ό,τι τους ανησυχεί και να σταματήσουν να ανησυχούν για την επιστήμη, τη δράση της ή και την έλλειψη της.